Genius loci w muzeach

Osią przewodnią proponowanych dyskusji są zagadnienia:
–   w jakich obszarach samorządowa instytucja kultury wypełnia szerokie spektrum zadań samorządów,
–   w jakim stopniu są to działania w ramach opracowanej szerszej polityki kulturalnej, a w jakim stopniu działania te stanowią jedynie własny program pracy instytucji,
wywołując potrzebę prowadzenia badań zakresu pożądanej zmiany modelu zarządzania kulturą przez samorząd, jako elementu rozwoju gospodarczego.

Dodatkowym utrudnieniem jest określenie, w jakim stopniu wymierne elementy zarządzania sferą kultury, sprawdzają się w sferze opieki nad dziedzictwem niematerialnym, w warunkach specyfiki tożsamości miejsca, lokalnych emocji przeżywania historii.

W związku z zaproponowaniem tej debaty przez Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy, główny wątek rozważań skupia się na muzeach, co nie ogranicza rozpatrywania problemu odnosząc się do innych instytucji działających w sferze kultury.

W 2015 roku odbyła się debata próbująca określić w jakim zakresie lokalizacja muzeum, może wpływać na cele i zakres działania tej instytucji. Jak kształtować działalność muzeów w domach historycznych, aby nie zaniedbywać znaczenia „genius loci”.

W 2016 roku tematem wiodącym było określenie relacji celów organizatora w odniesieniu do prowadzonej przez muzea działalności statutowej. W jakim zakresie samorządy różnych szczebli wykorzystują programy działania muzeów dla poprawy warunków życia mieszkańców oraz dla zapewnienia warunków rozwoju społecznego i gospodarczego.

W 2017 roku rozważania dotyczą ustalania priorytetów działania muzeum o szerokim zakresie statutowym. W jakim zakresie realizować podstawowe powinności zbierania śladów historii, ich opracowywania i udostępniania. Czy prowadzić badania naukowe dla rozwijania szerokiej edukacji i jak łączyć to z oczekiwaniami odwiedzających dla zobaczenia konkretnej siedziby z historią jej mieszkańców.

Zwiększająca się świadomość uczestnictwa sektora kultury w nowoczesnym rozwoju gospodarczym, jak i zmiany oczekiwań społecznych w zakresie jakości życia wymagają od samorządów szybszej zmiany w sferze zarządzania na styku gospodarki i kultury. Ale przed kadrą zarządzająca samorządowymi muzeami jawi się problem takiej organizacji działalności, aby nie tracąc statutowej specyfiki depozytariusza dziedzictwa narodowego, sprostać oczekiwaniom przeżyć i emocji zwiedzających, a zarazem wypełniać postulaty z obszarów edukacji, turystyki, itp.

Czy relacje organizatora z podległymi samorządowymi muzeami są właściwe, czy jednak należy poszukiwać dobrych praktyk do wdrażaniach w innych regionach. Zapraszamy do debaty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *